Sikimsonik Sancılar

.Sene 2003 civarı ben 6. sınıfa yeni geçmişim.Yaz tatili o sıralar ben serseri vari bisiklet sürüyom mahallede.Ne olduysa sınıfın güzel ve çalışkan kızı maklubeyi mahallede bi farklı gördüm,yeni ergenlik safhalarındayız daha.Baba zengin o aralar,elimizde panda telefon feridun düz agactan f.d calıyor,kızın evinin önunden kuzenimin kullandıgı arabayla geciyoruz.Ben ufak tefeğim o vakit jöleyle tanışıyorum bu vesileyle.Makbule ile karşılastıgım her seferde kalbim duracak gibi oluyor neredeyse.

Okul başlıyor okula gitmek icin can atıyoruz artık,makbuleyi görecegiz anasını satıyım.Hemen arkamda oturuyor makbule,sırf bu yüzden ensemi jöleleyip okula gidiyorum.Her tenefüs Makbule nin yanına koşup güldürmeye çalışıyorum,o sıralar da sempatik komik adamım.Her sınıfın olur ya şöyle başı ceken cocukları hah işte o bendim.Okul futbol takımın 3. sınıftan beri vazgeçilmezi,babası zengin,hafif tipsiz,çalışkan adam.O gülünce benim içime kaynar sular dçkülüyor o vakit.Sınıftaki diğer erkeklerede makbule den hoşlandıgımı söylüyorum ki uzak dursunlar.Kıskanc adamım kırarım kafanızı olum.

Kışı karla geçiriyoruz o vakit antakya da.İlk defa kar görüyorum acıttıgını nerden biliyim tuttum kar topunu Makbulenin suratına yapıştırdım.İyimi 2 gün konusturmadı beni.Bahar ayıyla beraber okul sahasında üst sınıflara karşı maclar turnuvalar başladı tabi.Bende ki artistlik havalar o sıradada var.Makbule sahanın yanından gecerken Maradona ayaklarına yatıp gol atıyorum,baktım topu kaybedecem kendımı yere atıp makbulenin macı izleyip izlemediğini kontrol ediyorum.İzliyorsa hemen kalkıp topu kapıyorum.Makbule gülüyor,o zaten hep güler..

Bando ekibi kuruluyor okulda.Üst sınıflar kuruyor biz izliyoruz.Ben bandoyu izlerken Makbulenin bana baktıgını fark ediyorum istemsiz gülüyorum,o da gülüyor benim içim eriyor resmen.Yakar top oynuyoruz ben sadece Makbuleyi öldürüyorum,Sınava giriyoruz ben sadece Makbuleye kopya veriyorum.Hayatım amkbule olmuş en sonuna Makbuleye açılıyorum,okul kapanmak üzere.Herkes birbirini sever diyor Makbule,bildiğin arkadaşı oldugumu söylüyor ben yıkılıyorum tabi.Dagılıyoruz ertesi gün okula geldiğimizde şok yaşıyoruz.Makbule bizimle konusmuyor.Ve Makbule yaklaşık bir bucuk sene benimle konusmuyor.Ama ben hala makbuleyi seviyorum hala onu düşünüyorum.8. sınıfın ortalarında hiç beklemediğim bir anda birden Makbule karşımda beliriyor.Barışalım diyor hafif sırıtarak,ben konusamıyorum gülüyorum sadece.Elini uzatıyor elimi uzatamıyorum.Sarıldıgımı hatırlıyorum sadece,barısıyoruz ama seviyormu bilmiyorum.

O sene gece düzenleniyor okulda.Makbuleyi sunuc yapmışlar güzelliği baş döndürüyor.Beni de kapıda bekçi,biletsizleri almamam için.Makbuleye bakıp ilk biramı iciyorum o gün.8.sınıftan mezun olacagız ve ben o gece ona seni seviyorum demeliyim.Fırsatını buluyorum gece sonunda.Beraber masaları taşıyoruz kimse kalmamış ailelerimizden başka.O an geldi ve ben ona sevdiğimi söyleyemedim.Ertesi gün Suriyeye gittik ailecek tatil niyetine.Benim aklım maklubede,2 ay suriye tatili benden Makbule yi aldı.Makbulenin sevgilisi olmuş ben Suriyedeyken.Arkadaşın söylediğine göre benim sesim solugum cıkmayınca aynı liseyi kazndıgı cocukla sevgili olmuş.Makbule o gün gitti ve bir daha yüzünü bile görmedim..

                                         (bi gün okursan Makbule,sevgilerimle.Gercekte kim oldugunu biliyorsun.Si yu)